WYSTAWY

 

Spis od 1976

Wystawy 2001

wystawy tegoroczne

 

10-11.2001

zapowiedzi

ŚLADAMI PAMIĘCI

Eugeniusz Niemirowski

1922 - 1998

 

Urodził się 8 stycznia 1922r. we Lwowie.

W 1945 r. przyjechał do Krakowa, gdzie przez krótki czas terminował w pracowni J. Kossaka.

W 1946 r. przeniósł się do Wrocławia, gdzie studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych na Wydziale Ceramiki i Szkła. Malarstwa uczył się pod kierunkiem prof. Leona Dołżyckiego i Marii Dawskiej. W 1949 r. ożenił się z Teodorą Korbus. Córka - Aldona urodziła się w 1951 r.
Od 1951 r. był członkiem ZPAP. Dyplom na Wydziale Ceramiki uzyskał w 1953 r.

Lata 50 - te i 60 - te to w życiu Eugeniusza Niemirowskiego okres pracy etatowej, w życiu artystycznym - czas malarstwa. Od początku lat 70-tych coraz częściej myśli o twórczości ceramicznej i przeprowadzce z wielkiego miasta. Wraz z rodziną zwiedza okolice Bolesławca w poszukiwaniu miejsca bogatego w glinki, będącej podstawą twórczości ceramicznej, a jednocześnie domu, do którego wszyscy chcieliby chętnie przyjeżdżać.

Ok.1970r. odnajduje stary, osiemnastowieczny młyn - elektrownię wodną w Parzycach, między Nowogrodźcem a Bolesławcem. Początkowo przyjeżdżają tam tylko w wolnym czasie, w 1975 r. zamieszkują tam na stałe. Od tego czasu rozpoczyna się czas bardzo wytężonej pracy twórczej i fascynacji możliwościami tworzywa ceramicznego. Artysta buduje ceramiczny piec węglowy, od 1977 r. posiada już piece elektryczne. Przy wypałach i szkliwieniu pomaga mu cała rodzina, powiększona w 1977 r. o ukochaną wnuczkę artysty - Magdę. Eugeniusz Niemirowski nie doczekał przeprowadzki do nowego domu w Zebrzydowej, budowanego przez całą rodzinę. Sześć lat po śmierci żony, zmarł nagle 6 marca 1998 r. w domu, w Parzycach.

Pochowany został we Wrocławiu, na cmentarzu Osobowickim.

Ważniejsze wystawy zbiorowe:

1955 - Wystawa Młodej Plastyki Polskiej, Warszawa

1959 i 1961 - I i II Wystawa Plastyki Ziem Nadodrzańskich, Wrocław

1959 i 1967 - Wystawy z Grupą 8

1967 - Wystawa Okręgowa „Malarstwo - Grafika - Rzeźba”, Wrocław

1973 - Wystawa Plastyków Bolesławieckich, Bolesławiec (malarstwo i ceramika)

1974 - Wystawa Środowiska Wrocławskiego, Olsztyn

1973 - Prezentacje Twórcze, Wrocław

1977 - Wystawa XXX - lecie ZPAP, Wrocław

1997 - XX lecie BWA, Jelenia Góra

Wystawy indywidualne:

1962 i 1966 - BWA, Wrocław

1969 - Sztokholm

1975 - Malarstwo i ceramika - Muzeum w Semili (Czechy)

1981 - Gerolzahofen (Niemcy)

1977, 1983 - Galeria Sztuki Współczesnej, Jelenia Góra

Nagrody i odznaczenia:

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Nagrody na Biennale Ceramiki w Bolesławcu, Wałbrzychu - 1979 i 1983.

Prace w zbiorach:

Muzeum Ceramiki w Bolesławcu, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Okręgowego w Wałbrzychu, BWA w Jeleniej Górze oraz w zbiorach prywatnych w Niemczech, Czechach, Francji, Belgii i USA.

Bibliografia:

Sztuka polska XX wieku. Katalog zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu, pod red. M. Hermansdorfera, Wrocław 2000.


   

Finasowane przez Unię Europejską w ramach programu PHARE

Historia Sklepik Artyści euroregionu Wystawy Edukacja Informacje

design: Karkonosze.com