WYSTAWY

 

Spis od 1976

Wystawy 2004

wystawy tegoroczne

 

10.09.2004 - 9.10.2004

 

TADEUSZ KANTOR - rysunki z kolekcji "A", obiekty, filmy


 

 

Kolekcja "A" jest wyjątkowo cenną, unikatową kolekcją rysunków Tadeusza Kantora. Została ona skompletowana osobiście przez Autora, który z całego swojego bardzo bogatego dzieła rysunkowego wybrał te 289 prac, które w sumie składają się na obraz całej jego twórczości. On też sam posegregował rysunki układając je w czterdzieści grup odpowiadających kolejnym etapom jego działalności twórczej, zarazem różnym tematom, jakimi się zajmował, wreszcie - różnym rodzajom rysunku: np. scenografia, rysunki-szkice, rysunki - notatki, rysunki skończone.

W rezultacie, Kolekcję należy ocenić jako mającą szczególną wartość - nie tylko jako spora liczba dzieł Kantora, lecz przede wszystkim jako zwarta całość układająca się w "ilustrowaną opowieść" o plastycznej i teatralnej jego twórczości. Od wczesnych projektów scenograficznych z lat 30-tych i realizacji "Śmierci Tintagilesa" (1938), przez słynny teatr okupacyjny ("Balladynę" i "Powrót Odysa"), następnie przez okres współpracy scenograficznej z krakowskimi teatrami, i potem w latach 60 -tych, pierwsze realizacje Teatru Cricot 2, aż do "Umarłej klasy" i "Wielopola".

Zawiera tez Kolekcja rysunki ilustrujące różne etapy twórczości plastycznej Kantora: od surrealizujących abstrakcji z cyklu "Metaroryczne" (z lat 40-tych i 50-tych) i "Informel" (z 60-tych), przez znane powszechnie "Parasole" i "Ambalaże" (lata 70-te) i serię minimalistyczną "Zero. Nic", do twórczości figuratywnej z lat ostatnich.

Są tu również serie tematyczne przewijające się przez niemal całe Kantorowskie oeuvre, m. in. "Chłopcy", "Ci poważni panowie", "Ludzie", "Wędrowcy i ich bagaże".

Tak więc, oglądający tę jedna kolekcje jest w stanie zapoznać się z całą niemal plastyczną twórczością autora "Umarłej klasy".

Na zbiór składają się dzieła wykonane w różnych technikach rysunkowych: od czarno - białych robionych tuszem, przez ołówkowe, do wielobarwnych pasteli i najczęściej stosowaną przez autora technikę mieszaną, a także kolaż.

Większość prac zostało oprawionych w drewniane profilowane ramy, które Kantor sam zaprojektował i których wykonanie nadzorował.

Intencją Artysty było uniknięcie rozproszenia jego twórczości rysunkowej w licznych galeriach i muzeach świata, a także w prywatnych kolekcjach (taki właśnie los spotkał większość jego dzieł malarskich). Przygotował zatem Kolekcję jako całość mającą służyć wszystkim zainteresowanym jego twórczością. Przekazał ten zbór ówczesnemu kierownikowi Archiwum Cricoteki, pani Annie Halczak, uznając ją za osobę najbardziej godną jego zaufania i przygotowaną fachowo do sprawowania opieki, co wyraźnie wyeksplikował w odpowiednim piśmie. Obwarował jednakże ten dar kilkoma warunkami, które wyraźnie świadczą o jego zamiarach względem Kolekcji, a to: ograniczył ewentualną sprzedaż dzieł oraz możliwość ich wystawiania. Główną zaś rolą Kolekcji miało być urządzenie z jej zasobów stałej galerii w Pracowni Artysty przy ul. Siennej w Krakowie. Tam znalazły się specjalnie przez niego zaprojektowane szafy służące jako magazyn rysunków. Tam też, według projektu Kantora, przeprowadzono adaptację wnętrza na cele galerii. Odpowiedzialność za jej urządzenie i nadzór nad funkcjonowaniem powierzył Cricotece, a imiennie Annie Halczak.

Te zaczerpnięte z oficjalnych pism Kantora uwagi, pozornie nie dotyczące artystycznej wartości samej Kolekcji, są dobitnym świadectwem wielkiej wagi, jaką do Kolekcji "A" przywiązywał jej autor, jak wysoko ją cenił i jak troszczył o zachowanie jej jako całości.

Na razie nie udało się - z wielu różnych względów - zrealizować głównego zadania, tzn. stworzenia stałej galerii rysunków. Jednakże właścicielka Kolekcji, jakby chcąc zrekompensować ten brak, często i chętnie użycza dzieł Kantora na różne wystawy - w kraju i zagranicą. Także obecna ekspozycja winna stać się - mam głęboką nadzieję! - kolejnym "spotkaniem" Publiczności z dziełem Tadeusza Kantora, dziełem wciąż za mało znanym i nie do końca rozpoznanym.

Zapraszając do poznania wybranych fragmentów z Kolekcji "A", zapraszamy w istocie do bliższego poznania samego Artysty, gdyż właśnie rysunek bywa najbardziej szczerą i bezpośrednią wypowiedzią twórczą.


Zofia Gołubiew, Dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie.


Kurator - Anna Halczak

Wystawa zorganizowana we współpracy z Ośrodkiem Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA w Krakowie

 

 

Zrealizowano przy pomocy finansowej Ministerstwa Kultury

 

Wystawa sprowadzona do Polski i eksponowana przez Państwową Galerię Sztuki w Sopocie.







WernisaĹź 10.09.04



WernisaĹź 10.09.04



Ożywianie "Trąby Sądu Ostatecznego" przez aktorów Teatru Cinema: Jana Kochanowskiego i Tadeusza Rybickiego



Maszyna Tortur, "Kurka Wodna", 1976, Teatr Cricot 2



Trąba Sądu Ostatecznego, "Gdzie są niegdysiejsze śniegi", 1979, Teatr Cricot 2



Skrzynie, Cricoteka KrakĂłw



"Umarła klasa", 1975, przestrzeń spektaklu, Teatr Cricot 2



"Umarła klasa", 1975, przestrzeń spektaklu, Teatr Cricot 2 (fragment)



"Umarła klasa", 1975, przestrzeń spektaklu, Teatr Cricot 2 (fragment)



"Umarła klasa", 1975, przestrzeń spektaklu, Teatr Cricot 2 (fragment)



"Umarła klasa", 1975, przestrzeń spektaklu, Teatr Cricot 2









   

Finasowane przez Unię Europejsk± w ramach programu PHARE

Historia Sklepik Artyści euroregionu Wystawy Edukacja Informacje

design by Karkonosze.com