Modernizacja sanitariatów w Biurze Wystaw Artystycznych w Jeleniej Górze w 2025 r.
Do dnia 17 listopada 2025 roku został ukończony gruntowny remont sanitariatu na parterze Galerii BWA w Jeleniej Górze wraz z przystosowaniem pomieszczeń do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.
Zakres prac obejmował m.in.:
– prace rozbiórkowe, prace budowlane, wykonanie ścianek działowych, wymiana instalacji elektrycznej i wodno-kanalizacyjnej, wymiana pionów.
Remont sanitariatu na parterze Galerii BWA w Jeleniej Górze wraz z przystosowaniem do potrzeb osób z niepełnosprawnościami został w całości dofinansowany ze środków MIASTA JELENIEJ GÓRY
Projekt przebudowy: TOYA DESIGN
Perce zostały wykonane przez firmę PAW-BUD Paweł Zagórski.
Zapraszamy na wystawę fotografii powstałych w technice mokrego kolodionu (M. Cichoszewska) oraz fotografii klasycznej, czarno-białej, niekiedy barwionej pyłem z wyspy Fuerteventura (M. Mykicki).
Pejzaże tych fotografii sprawiają wrażenie obrazów z nieznanej nam planety. Rozległe i puste przestrzenie wydają się pochodzić z innego wymiaru wszechświata albo z czasu, gdy kształtowała się nasza Galaktyka. Monika Cichoszewska i Mariusz Mykicki opowiadają nam o swoich wyobrażeniach dotyczących genezy wszechświata. Tym, co charakteryzuje ich fotografie krajobrazu, jest przejmujące doznanie pustki otaczającej pozbawioną śladów życia materię, które nie przypomina niczego ze znanych nam ziemskich wizualnych wrażeń. Fotografie te są m.in. analizą pierwotnych struktur powierzchni planety, która wygląda, jakby dopiero co zakończyły się metamorficzne procesy przemiany z bezkształtnego chaosu w materię (Joanna Mielech – z tekstu do katalogu).
Kuratorka wystawy: Joanna Mielech
Wystawa dofinansowana ze środków Miasta Jeleniej Góry
Performans inspirowany słuchaniem miasta.
Z pozoru każde miasto brzmi podobnie. Z łatwością możemy wskazać zbieżne cechy, które odnajdujemy w codziennych miejskich trajektoriach. Tramwaje, autobusy, restauracje, wieże kościelne, wiatr, rozmowy przechodniów, uliczni grajkowie, można by długo wymieniać. Wskazanie jednoznacznych cech dźwiękowych wyróżniających poszczególne miasta z pozoru byłoby trudne. Trudniejsze niż w przypadku pejzaży wizualnych.
Projekt ma charakter site specific i polega na odkrywaniu różnic i podobieństw w pejzażach akustycznych miast Dolnego Śląska oraz na poszukiwaniu korelacji między ich dźwiękowym i wizualnym krajobrazem. Performans ma za zadanie poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o to, jakie są współczesne funkcje, ograniczenia i możliwości eksperymentalnej muzyki elektronicznej, tworzonej na sterowanych napięciowo systemach modularnych, w relacji z tworzonym i kompatybilnym z muzyką obrazem wideo.
Wernisaż: 19 września, godz. 18:00
Wystawa trwa do 25 października 2025 r.
Wystawie towarzyszy otwarty wykład Joanny Mielech pt. “Co łączy fotografię z fotosyntezą czyli drzewa w historii fotografii”, który odbędzie się w Pałacu w Bukowcu 20 września (sobota), godz. 17.45 (wstęp wolny)
Oprowadzenie kuratorskie: 25 października (sobota), godz. 11.00 (wstęp wolny)
“Kontakty. Czas Natury. Czas Drzewa” przygotowana przez Galerię BWA w Jeleniej Górze, jest najnowszą odsłoną cyklu wystaw fotografii klasycznej, czarno-białej, z cyklu KONTAKTY, które Galeria BWA realizuje od 2019 r.
Wystawa prezentowana w 2025 r. będzie opowieścią o miejscu natury we współczesnym świecie. Istotą symbolizującą naturę jest drzewo, jako byt istniejący na ziemi, który przekracza nasz ludzki wymiar istnienia i czas.
Fotografia kontaktowa w Polsce zaprezentowana po raz pierwszy w 1989 r. przez Jakuba Byrczka, od lat kojarzona jest z tradycyjną, czarno-białą fotografią klasyczną, której środowisko skupione było wokół nieżyjących już artystów – Ewy Andrzejewskiej i Wojciecha Zawadzkiego, rozwinęło swoistą i niezwykłą we współczesnym świecie fotografii formułę. W Jeleniej Górze od lat osiemdziesiątych XX wieku, organizowane były plenery i wystawy fotografii czarno-białej, klasycznej. Od ponad trzydziestu lat kultywuje się tu również idee fotografii kontaktowej, powstałej w wyniku stykowego odbijania wielkoformatowego, światłoczułego negatywu na papier fotograficzny metodą ciemniową, bez powiększania i kadrowania.
Na wystawie będzie można zobaczyć historyczne fotografie nieżyjących już mistrzów tzw. Szkoły Jeleniogórskiej, Ewy Andrzejewskiej i Wojciecha Zawadzkiego, oraz artystów fotografii, dla których czarno-biała, wielkoformatowa fotografia jest głównym środkiem artystycznego wyrazu.
Nowa edycja wystawy “Czas natury. Czas drzewa”, prezentowana była w Galerie Forum für Zeitgenossische Fotografie Dresden w Dreźnie i Galerii Sztuki Współczesnej w Ostrowie Wielkopolskim. Po ekspozycji w BWA wystawę będzie można zobaczyć w Galerii Sztuki Wozownia w Toruniu.
Na wystawie prezentowane są prace artystów takich jak: Ewa Andrzejewska, Adam Bencal, Jaroslav Beneš, Jerzy Chaberek, Monika Cichoszewska, Paulina Ćwiek, Sławoj Dubiel, Maciej Herman, Maciej Hnatiuk, Eugeniusz Józefowski, Marek Gardulski, Jacek Jaśko, Ryszard Karczmarski, Marcin Kiełbiewski, Bogdan Konopka, Grzegorz Kukla, Andrzej Jerzy Lech, Adam Lesisz, Marek Liksztet, Marcin Masiewicz, Jürgen Matschie, Jacek Michalak, Tomasz Michałowski, Tomasz Mielech, Janusz Moniatowicz, Halina Morcinek, Dorota Mościbrodzka, Mariusz Mykicki, Krzysztof Niewiadomski, Marek Noniewicz, Marek Poźniak, Edward Pruchnicki, Tomasz Sidor, Wojciech Sternak, Rafał Swosiński, Marek Szyryk, Waldemar Śliwczyński, Jacek Ślusarczyk, Tomasz Walczak, Jan Zawadzki, Wojciech Zawadzki, Petr Zinke, Tadeusz Żaczek.
Kuratorka wystawy: Joanna Mielech
Komisarz honorowy: Jakub Byrczek
Wystawę zrealizowano ze środków finansowych: – Miasta Jeleniej Góry, – Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, – Galerii Sztuki Współczesnej w Ostrowie Wielkopolskim, – Galerii Sztuki Wozownia w Toruniu.
Dzisiaj w BWA odbył się wernisaż wystawy pt. „Kontakty. Czas natury. Czas drzewa”. Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z tego wydarzenia.
Na wystawie prezentowane są prace artystów takich jak: Ewa Andrzejewska, Adam Bencal, Jaroslav Beneš, Jerzy Chaberek, Monika Cichoszewska, Paulina Ćwiek, Sławoj Dubiel, Maciej Herman, Maciej Hnatiuk, Eugeniusz Józefowski, Marek Gardulski, Jacek Jaśko, Ryszard Karczmarski, Marcin Kiełbiewski, Bogdan Konopka, Grzegorz Kukla, Andrzej Jerzy Lech, Adam Lesisz, Marek Liksztet, Marcin Masiewicz, Jürgen Matschie, Jacek Michalak, Tomasz Michałowski, Tomasz Mielech, Janusz Moniatowicz, Halina Morcinek, Dorota Mościbrodzka, Mariusz Mykicki, Krzysztof Niewiadomski, Marek Noniewicz, Marek Poźniak, Edward Pruchnicki, Tomasz Sidor, Wojciech Sternak, Rafał Swosiński, Marek Szyryk, Waldemar Śliwczyński, Jacek Ślusarczyk, Tomasz Walczak, Jan Zawadzki, Wojciech Zawadzki, Petr Zinke, Tadeusz Żaczek.
Kuratorka wystawy: Joanna Mielech
Komisarz honorowy: Jakub Byrczek
Wystawę zrealizowano ze środków finansowych: – Miasta Jeleniej Góry, – Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, – Galerii Sztuki Współczesnej w Ostrowie Wielkopolskim, – Galerii Sztuki Wozownia w Toruniu.
Wernisaż: 25 lipca (piątek), godz. 17:00
Wystawa trwa do 15 września 2025 r.
„Zwidoki” to malarska podróż przez świat inspirowany pejzażami Karkonoszy ujętymi w sposób nieoczywisty, nasycony emocjonalną intensywnością. Bogumiła Twardowska-Rogacewicz od lat tworzy własny, rozpoznawalny język malarski, oscylujący pomiędzy realnym widokiem a przetworzoną, wewnętrzną wizją krajobrazu – stąd tytuł wystawy, który sugeruje zarówno proste widoki, jak i ich „zwidokowe” reinterpretacje.
Na ekspozycję złożą się zarówno duże formaty, jak i mniejsze. Obrazy na kartonach oraz miniatury. Pozwali to widzowi doświadczyć szerokiego spektrum środków wyrazu, jakimi operuje artystka. „Zwidoki” to nastrojowe obrazy, zakorzenione w karkonoskiej aurze i duchowości miejsca.
Bogumiła Twardowska-Rogacewicz – absolwentka wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom z zakresu projektowania graficznego uzyskała u prof. Jana Jaromira Aleksiuna. Zajmuje się projektowaniem graficznym i malarstwem. Od lat jest związana z Karkonoszami i rozwija autorską stylistykę w malarstwie pejzażowym oraz abstrakcyjnym. W dorobku ma ponad trzydzieści wystaw indywidualnych oraz udział w wielu prezentacjach zbiorowych. Jest autorką plakatów. Zajmowała się również projektowaniem scenografii i kostiumów teatralnych.
Wystawa dofinansowana ze środków Miasta Jeleniej Góry
Projekt przebudowy pomieszczeń sanitarnych w BWA uwzględniający dostosowanie infrastruktury do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.
Projekt obejmował modernizację pomieszczeń toalet w taki sposób, aby wygospodarować przestrzeń umożliwiającą komfortowe korzystanie z toalety osobom poruszającym się na wózku inwalidzkim.
Zakres opracowania projektowego obejmował:
– projekt architektoniczny wraz z inwentaryzacją,
– projekt instalacji sanitarnych (wodno-kanalizacyjnych),
– projekt instalacji elektrycznych,
– wykaz materiałów do realizacji inwestycji.
Dokumentacja została opracowana przez TOYA DESIGN, z siedzibą przy ul. Kasprzaka 19/6, 60-236 Poznań – renomowaną firmę projektową, znaną z realizacji dla instytucji kultury i administracji publicznej, m.in.:
– Ratusza Miejskiego w Jeleniej Górze (Sala Rajców i Sala Ślubów),
– Muzeum Ceramiki w Bolesławcu,
– Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu,
– kina MUZA w Poznaniu.
Projekt dofinansowany ze środków finansowych Miasta Jeleniej Góry.
ZBIGNIEW FRĄCZKIEWICZ „mierzy się z ziemią, niebem i horyzontem” (za Zofią Gebhard).
Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i największych współczesnych polskich twórców. Jego rzeźby nikogo nie pozastawiają obojętnym. Artysta działa skalą, surowością i przesłaniem.
Cykl LUDZI Z ŻELAZA, zwany też cyklem ŻELAZNYCH LUDZI, powstaje od lat 70. ubiegłego wieku. Ważną rolę w odlewaniu tych rzeźb odgrywa też Kazimierz Miklas.
Posągi powstały z naturalnych surowców ziemi. Pomysł narodził się w zagłębiu miedziowym, zatem mogą one symbolizować siłę przemysłu, mogą też być hołdem dla pracujących tam ludzi. Dla Frączkiewicza „Ludzie z żelaza” to również twory zdegenerowane przez cywilizację i przemysł. To suma jego doświadczeń pracy w zakładach przemysłowych Polski południowej, także jego przemyśleń dotyczących kondycji ludzkiej. Jego żelaźni są „nad-ludźmi”, ale mogą też być zaprzeczeniem człowieczeństwa.
Monumentalne, zmultiplikowane rzeźby wydają się nieśmiertelne, a jednocześnie mogą one opowiadać o kruchości, zmęczeniu, bólu, cierpieniu, śmierci, o odczłowieczeniu może?
Surowe, nieoczyszczone, werystyczne twory przywołują naturalną materię. W żeliwnych odlewach wyczuwa się niemal każdy nerw muskularnych postaci mężczyzn, których części ciała łączone są kołnierzami skręcanymi na śruby. Jednak w masie rzeźby te stają się statyczne, są niedostępne, budzą respekt, przeistaczają się w strażników.
…
W 1983 roku Janina Ładnowska, kustosz w Muzeum Sztuki w Łodzi, wybrała prototypowe elementy: stopę, tors i głowę do zaprezentowania ich na wystawie w Fellbach w Niemczech.
Tak rozpoczęło się ich europejskie tournée i ponad trzydzieści wystaw z udziałem tych rzeźb.
„Ludzie z żelaza” odwiedzili Wiedeń, Pragę, Berlin, Bratysławę, Warszawę, Wrocław, Malbork, Gorzów, Łódź, Toruń, Legnicę i wiele innych miast, miejsc i przestrzeni. Cyklem żelaznych ludzi Zbigniew Frączkiewicz reprezentował Polskę na międzynarodowych festiwalach w Pradze (2004, 2005) oraz w Bratysławie (2007).
Prace Frączkiewicza znajdują się w zbiorach Muzeum Miedzi w Legnicy, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, w zbiorach Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych oraz w kolekcjach prywatnych. Po latach zagościły też w Busku-Zdroju przy hotelu Bristol wraz z obiektem „My z XX wieku”, ta ekspozycja jest niezwykle ważna dla artysty, podobnie jak stała wystawa w Hattingen w Nadrenii Północnej-Westfalii, gdzie rzeźby podkreślają przemysłową tradycję miasta.
Zupełnie nowy kontekst te monumentalne formy zyskały podczas akcji „Umarłym lasom” pod koniec lat 80., kiedy stanęły w Górach Izerskich jako „Izerskie Garby”. Było to jedno z bardziej przejmujących przedstawień. Żelaźni jawili się jako monumentalni strażnicy umierającej planety, świadkowie wielkiej katastrofy ekologicznej i tragedii cywilizacji.
Góry Izerskie w latach osiemdziesiątych XX w. na skutek przemysłowej działalności człowieka stały się miejscem wielkoobszarowego uszkodzenia drzewostanu. Nastąpiła destrukcja i rozpad całego ekosystemu leśnego. Na tej jałowej, kamiennej ziemi stanęli surowi i niewzruszeni żelaźni ludzie.
„Ludzie z żelaza” wzbudzają zachwyt, jak i prowokują do aktów agresji. Działają.
Zbigniew Frączkiewicz od lat walczy o stałe miejsce dla swoich rzeźb, sprawmy, by pozostały w naszym regionie. Jest ku temu niepowtarzalna okazja, bowiem ostanie odlewy powróciły właśnie do Szklarskiej Poręby. Pozostają tymczasowo ułożone jeden na drugim w ogrodzie artysty, ponownie zyskując kolejne znaczenie, stając się symbolicznym przedstawieniem człowieka upadłego, człowieka anonimowego w tłumie, zrezygnowanego?
Należy znaleźć rzeźbom miejsce ekspozycji, które podkreśli ich artystyczny potencjał, umożliwi kontakt z publicznością, pozwoli przemówić. Wsłuchajmy się w słowa artysty, który proponuje, aby stanęły one na powrót na straży gór, przyrody i związały się z ich surowym pięknem, zwłaszcza w obliczu zmian klimatycznych, które dzieją się na naszych oczach.
Mogą też oczywiście stanąć w mieście i stać się punktem orientacyjnym czy symbolem np. kondycji ludzkiej.
Powinny być WIDZIALNE
…
Zbigniew Frączkiewicz urodził się w 1946 r. w Grzmiącej na Pomorzu. W 1971 r. ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Rzeźby. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w pracowni prof. Tadeusza Łodziany. Od roku 1989 mieszka i pracuje w Szklarskiej Porębie.
Zajmuje się rzeźbą, rysunkiem, malarstwem, projektowaniem architektury, opracowaniem znaków graficznych, fotografią, wzornictwem użytkowym, tworzy wideo, uprawia performance, happening, zajmuje się także pracą pedagogiczną.
Należy do pokolenia rzeźbiarzy – absolwentów warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, którzy, podobnie jak Adam Myjak, Jerzy Kalina czy Karol Broniatowski swoją działalność rozpoczynali na początku lat 70. W czasie studiów był uczniem Stanisława Kulona, Jana Kucza i Oskara Hansena. W latach 70. Zbigniew Frączkiewicz związał się na stałe z Dolnym Śląskiem. W 1972 r. objął stanowisko asystenta Borysa Michałowskiego w PWSSP we Wrocławiu, a następnie w 1980 r. zorganizował słynny plener rzeźbiarski w Borowie-Chocianowie, który zgromadził czołówkę polskich rzeźbiarzy i wyznaczył kierunki postaw artystycznych.
Stworzył wiele realizacji m.in. “Tryptyk lubiński” oraz rozwijany później cykl “Żelaznych ludzi”. Podczas pobytu w Chocianowie stworzył LAMUS, swoisty lokalny ośrodek pracy twórczej, po czym przeniósł się do Świeradowa Zdroju (1986), a następnie do Szklarskiej Poręby, w której osiadł na stałe. W 1990 r. założył z Anną Daniel „Galerię F”, przy domu artysty powstała plenerowa ekspozycja odlewów żelaznych ludzi ustawionych w kamiennym kręgu. Różnorodna twórczość rzeźbiarska Zbigniewa Frączkiewicza obejmuje, obok niewielkiej skali żeliwnych odlewów: “Krzyk” 1970, “Kobieta” 1973, liczne realizacje monumentalne, wykonywane z granitu, marmuru, betonu, stali, takie jak megalityczny obiekt “Ludziom ziemi” z Jerzmanowej z lat 1978-1985, pomnik ofiar faszyzmu w Chocianowie z 1977, Pomnik Pamięci Ofiar Lubina ’82 z 1992, czy powstała na zamówienie Komitetu Budowy Krzyża Milenijnego w Bolesławcu potężna, siedmiometrowa figura ukrzyżowanego Chrystusa (2000-2001). W twórczości Zbigniewa Frączkiewicza znajdują się prace poświęcone kondycji człowieka: studia monumentalnych “Rąk” z żeliwa i miedzi (1976-1977), cykl kamiennych “Stóp” i tworzona od lat 70. i rozwijana konsekwentnie seria figur “Żelaznych ludzi”, którą Krzysztof Stanisławski zalicza do najważniejszych cyklów rzeźbiarskich zrealizowanych w sztuce polskiej ostatnich dekad.
Luiza Laskowska, BWA w Jeleniej Górze
Fot.: Luiza Laskowska
2025
Godziny otwarcia:
od poniedziałku do piątku w godz. 9:00 - 17:00
Soboty 10:00 - 16:00
BIURO WYSTAW ARTYSTYCZNYCH w Jeleniej Górze
ul. Długa 1, 58-500 Jelenia Góra
tel. 75/75 266 69 fax. 75/76 751 32
e-mail: bwa@jeleniagora.pl
