8 listopada – 16 grudnia 2019 r.

W 2019 roku obchodzimy180. rocznicę wynalezienia fotografii. Dzięki wystawie możemy wrócić do jej źródeł. Nasz projekt ma na celu propagowanie szlachetnych technik fotograficznych, które w dobie fotografii cyfrowej są coraz rzadziej spotykane.
„Kontakty – c.d.” to powrót do idei „Kontaktów” z 1989, w trzydziestą rocznicę pierwszej wystawy, pokazywanej również w jeleniogórskim BWA. Tematem przewodnim jest hasło „o naturze fotografii”. Zaprezentujemy fotografie, które wykonuje się bezpośrednio z negatywu, stykowo, kontaktowo, bez powiększania.
Projekt obejmuje wystawę, katalog i spotkanie z artystami. W wystawie wezmą udział mistrzowie, którzy od lat kultywują stare techniki oraz twórcy, którzy dopiero poznają tajemnice fotografii. Projekt ma zasięg ponadlokalny. Zaproszeni artyści mieszkają w różnych częściach Polski oraz poza jej granicami. Na wystawie zobaczymy fotografie: Ewy Andrzejewskiej, Jakuba Byrczka, Sławoja Dubiela, Janiny Hobgarskiej, Marcina Kiełbiewskiego, Bogdana Konopki, Andrzeja Jerzego Lecha, Marka Likszteta, Tomasza Michałowskiego, Tomasza Mielecha, Janusza Moniatowicza, Haliny Morcinek, Janusza Nowackiego, Rafała Swosińskiego, Marka Szyryka, Ireneusza Zjeżdżałki i Wojciecha Zawadzkiego. W wystawie biorą udział również artyści czescy, Jaroslav Beneš i Vaclav Jirásek. Projekt realizujemy w Jeleniej Górze, ponieważ od lat w krytyce artystycznej funkcjonuje określenie Jeleniogórska Szkoła Fotografii, która kojarzy się z kultywowaniem tradycji i szlachetnego rzemiosła. Wystawa pokazuje, że współcześni artyści przy pomocy starych technik realizują swoje indywidualne założenia twórcze i wytyczają nowe drogi rozwoju i przyszłości fotografii.

Podczas wernisażu będzie możliwość spotkania z autorem tekstu do katalogu – Lechem Lechowiczem, wykładowcą PWSFTviT w Łodzi, autorem książek: Historia fotografii 1839 – 1939, cz. I/2012), Fotoeseje. Teksty o fotografii polskiej/2010.

Organizator wystawy: Biuro Wystaw Artystycznych w Jeleniej Górze.
Kuratorka: Joanna Mielech.
Komisarz honorowy: Jakub Byrczek.

Wystawa realizowana przy pomocy finansowej Miasta Jelenia Góra.

Zdjęcia w galerii:
01. Ewa Andrzejewska, Jelenia Góra 2016, 4 x 5”
02. Jaroslav Beneš , Bez tytułu, 2018, 18 x 24 cm
03. Jakub Byrczek, z cyklu W słońcu Toskanii, 13 x 18 cm
04. Sławoj Dubiel, z cyklu Opole 2019, 4 x 5”
05. Nina Hobgarska,1998, 13 x 18 cm
06. Václav Jirásek, z cyklu Upsych 316 a, 2000, 8 x10”
07. Marcin Kiełbiewski, Bez tytułu, 2000, 8 x 10,5 cm
08. Bogdan Konopka, Paris, Théâtre de L’Odeon, 4.03.2002, 8 x10”
09. Andrzej Jerzy Lech, Sochaczew, 1988 – Wuppertal, 1989 6×9 cm
10. Marek Liksztet, Szczęścia, radości, pomyślności , 2019, 8 x 10’’
11. Tomasz Michałowski, Marzenie o podróży, 2019, 4 x 5‘’
12. Tomasz Mielech, z cyklu Historie florenckie 2019, 4 x 5‘’
13. Janusz Moniatowicz, Miejski nokturn, 2012, 9 x 12 cm
14. Halina Morcinek, U Daisy, Książ,Wałbrzych 2015, 8×10‘’
15. Janusz Nowacki, Kontakty – Dom, 1988, 6 x 9 cm
16. Rafał Swosiński, Wambierzyce 1996, 4 x 5‘’
17. Marek Szyryk, z cyklu Medytacje, 2019, 4 x 5‘’
18. Wojciech Zawadzki, Kliczków 1986, 9 x 12cm
19. Ireneusz Zjeżdżałka, Tatry, Morskie Oko, 10.1999, 6 x 9 cm

4 października – 5 listopada 2019 r.

Motto:
„ Taka daleka podróż powinna pozostać ćwiczeniem z obcości. Ten dziwny stan umysłu jest w gruncie rzeczy stanem twórczym. Mobilizuje nasz umysł do wytężonej pracy, każąc korzystać mu z całego kapitału wiedzy, doświadczenia i intuicji, jaki zgromadził przez lata. Tak pobudzona wyobraźnia staje się zarówno wielkim pomocnikiem, jak i podstępnym wrogiem.(…)”

Olga Tokarczuk, Powiem wam, kto uratuje świat [w:] Gazeta Wyborcza, Magazyn książki, 22.07.2019

Przygotowana wystawa to podsumowanie kilkuletnich doświadczeń artystycznych z pobytów twórczych w obszarach innych kultur.
Dwumiesięczne pobyty na rezydencjach artystycznych w Chinach w latach 2010 i 2016 były ogromnym wysiłkiem emocjonalnym i fizycznym. Praca odbywała się w tropikalnych warunkach klimatycznych oraz w niesprzyjających okolicznościach socjalnych – trudności w komunikacji werbalnej z właścicielami manufaktur i z obsługą techniczną. Jednak największym wyzwaniem okazała się odmienna technologia, inny rodzaj masy porcelanowej, sposób szkliwienia, wypału.
Każdy proces twórczy w materii ceramicznej jest dla mnie ekscytujący z uwagi na ciągłe poszukiwanie przekazu treści w wyrazie plastycznym. Tym razem estetyka dostępnych materiałów była dla mnie obca, zupełnie inna od stosowanych dotychczas. Ta podróż w nieznane była kluczowa dla powstania tych realizacji. Dotychczasowe doświadczenie stało się nie przydatne, sytuacje wymagały uczenia się od podstaw. Przy czym najistotniejszym było odnalezienie formy dla krystalizującej się idei.
Otaczający mnie świat niezrozumiałych napisów, znaków, pozaklejanych gazetami okien, naznaczonych czerwonymi papierami sentencji umieszczanych na odrzwiach, odcisnęły swój ślad w moich realizacjach z 2010 roku wykonanych w Jingdezhen. Porcelanowe tablice Znaki oraz układy Pięć elementów z Jingdezhen zakomponowane zostały przy pomocy tworzonych z ręki półprzestrzennych małych form, które w swej istocie zawierają reminiscencje kaligrafii tworzonej wytrenowaną dłonią.
W 2016 roku pobyt w Longquan umożliwił mi doświadczenie bogactwa szkliw seladonowych. W tej kolebce szkliw sięgających czasów dynastii Sung, znakomici chińscy ceramicy starają się dziś odtworzyć na nowo dawne, zapomniane już receptury i uzyskać ponownie ich zróżnicowaną naturę. Zachwyt nad odcieniami zieloności tych szlachetnych, wysokotopliwych szkliw, stał się jednym ze źródeł inspiracji kreowanych tam obiektów z cyklów: Fizjonomia przestrzeni. Chińskie inspiracje, Liczydła marzeń i Chińskie bramy.
Te dwie kolekcje prac powstałe w odmiennych warunkach i czasie, w oparciu o zróżnicowane technologie tamtejszych ośrodków będą główną osią prezentacji. Zostanie ona uzupełniona o cykl abstrakcyjnych kompozycji reliefowych zatytułowany Fizjonomia przestrzeni, których płaszczyzna zbudowana została z wyodrębnionych strukturalnie fragmentów, pociętych i wysuniętych wobec siebie. W centrum każdej kompozycji znajduje się spłaszczona bryła o wyróżniającej się piaszczystej kolorystyce i spękanej strukturze, które zostały wykonane również w Chinach w Jingdezhen. To połączenie działania w obrębie odmiennych technologii z dwóch kontynentów stało się dla mnie pierwiastkiem magicznym i inspirującym. Stąd powstał zamysł, by te reliefy dedykować podróży, mapom, innym światom. Ich uzupełnieniem będą obiekty rzeźbiarskie, zrealizowane częściowo w oparciu o wypały w tradycyjnym wschodnioazjatyckim piecu ceramicznym anagama, w których zawieram wizualny zapis ekspresji emocji. Materia niesie w sobie treść wypowiedzi. Powierzchnia jest jej wyrazem. Gładka czy rozreliefowana, fakturowana, matowa czy błyszcząca? Zewnętrzna powłoka jest nośnikiem zawartej w obiekcie energii.

Katarzyna Koczyńska-Kielan. Wrocław, 3.08.2019

Katarzyna Koczyńska-Kielan – artystka sztuk wizualnych, zajmuje się rzeźbą ceramiczną. Absolwentka wrocławskiej PWSSP. Od roku 1987 związana zawodowo z macierzystą uczelnią. Doktor habilitowana, od 2007 roku pracuje na stanowisku profesora uczelni na Wydziale Ceramiki i Szkła wrocławskiej ASP. Od 1991 roku prowadzi stworzoną przez siebie autorską Pracownię Koła Garncarskiego, w której reaktywowała nauczanie technik garncarskich wprowadzając autorski program kształcenia.
Autorką licznych prac ceramicznych, w tym kolekcji: Wieże, Katedry, Kręgi czasu, Pejzaż zamknięty, Pejzaż wewnętrzny, Pejzaże wyobraźni, cykli prac zrealizowanych w Chinach tj. m.in.: Znaki; Fizjonomia przestrzeni. Chińskie Inspiracje; Chińskie bramy oraz licznych realizacji kompozycji reliefowych.

Wystawa realizowana przy pomocy finansowej Miasta Jelenia Góra.